Pomoc dla Krzysia! - Krzyś w Wierchomli

Na przełomie starego i nowego roku Krzyś był znowu na obozie sylwestrowym z "Yeti". O atmosferze na obozie napisał Piotrek Turlej, Leon natomiast sfilmował Naszego Pacjenta na stoku. Wszystkim, a szczególnie młodym instruktorom z "Yeti", bardzo dziękujemy. zobacz film

Relacja Piotrka Turleja z 9 stycznia:

Mija już tydzień jak wróciliśmy z Krzychem z obozu sylwestrowego Yeti w Wierchomli. Krzysiek był już z nami trzeci czy czwarty raz, nie pamiętam już teraz dokładnie. Wyjazd organizowany jest od lat i przeszedł już niemal do tradycji, tak że nie wyobrażam sobie spędzania sylwestra w "klasyczny" sposób, gdzieś na balu.
Są przyjaciele, są narty i... no właśnie, ta mała rzecz o której nieśmiało wspomnę. Bowiem przyjaciele przyjaciółmi, a narty nartami, ale takiego jedzenia, jak u Pani Marysi, to nie ma nigdzie indziej. Że wspomnę tu tylko pokrótce naleśniki (w tym roku były z lodami), placki ziemniaczane, ciasta... I oczywiście przysmak Krzycha - powidła. Wydaje mi się, że najbardziej lubi te z jabłek, gdyż podczas śniadania czy kolacji nie mogąc zjeść już więcej kanapek z jabłkowym przysmakiem bez skrępowania sięgał po łyżeczkę od herbaty, by przy jej pomocy opróżnić słoik do końca.
Narciarsko natomiast było zupełnie, jak na Wierchomlę, znośnie. Kilometrowe kolejki do wyciągów, kamienie na trasie i z przeproszeniem gówniany śnieg, a to za sprawą wpuszczonego do rzeki szamba, z której pobierana jest woda do armatek naśnieżających stok. Naprawdę ciężko sobie wyobrazić wrażenia towarzyszące przejezdżaniu przez strumień sniegu tłoczonego z takiej armatki.
Pozytywnym zaskoczeniem była dla mnie zabawa, jaką Krzysiek wymyślił sobie dla zabicia czasu jadąc wyciągiem. Zaobserwował, ile krzesełek znajduje się na linie (około 200) i znając numer własnego krzesełka był w stanie obliczyć, dokłanie i bez błędów, który numer krzesełka będzie go mijał przy danej podporze. Fajnie jest widzieć, że praca i rehabilitacja nie idą na marne.
Na obozie padł pomysł zaopatrzenia Krzycha w nowy sprzęt (miejmy nadzieję, że będzie go nosił na plecach zupełnie sam nie wymigując sięchorobą!). Pomysł wydaje się dobry, ale będzie wymagał włożenia ze strony Krzyśka więcej pracy w trening, wykonywania nowych ćwiczeń itp. Jestem pewien, że Leony na pewno coś ciekawego wymyślą.
Na zakończenie chciałem podziękować jeszcze raz wszystkim uczestnikom za współny wyjazd i życzyć wszystkim dobrego roku 2009.

Piotrek